Als het over onderwijs voor onze kinderen gaat willen wij dan als ouders te veel? Ik heb jaren lang gestreden om mijn kinderen binnen de muren van een school te houden. Ik heb mij er altijd over verbaasd dat dit zo ging, maar ik geloof niet dat ik te veeleisend was.

vrijdag 10 oktober 2014

Een nieuw gat in de markt: de schooldetective

Ondernemend Nederland opgelet, dankzij Passend Onderwijs is er een nieuw gat in de markt. Laat mij u inspireren.

Sinds 1 augustus is er een nieuwe wet van kracht. Dat kan u niet zijn ontgaan: De wet Passend Onderwijs. Eén van de belangrijkste pijlers van deze wet die het probleem van de thuiszittende kinderen moet oplossen, is de Zorgplicht met een hoofdletter. Scholen hebben vanaf 1 augustus dit jaar nog nadrukkelijker zorgplicht dan eerst. Als een school een kind wil wegsturen mag dat wel maar dan moet die school ervoor zorgen dat dat kind een passende plek krijgt op een andere school.  Wij ouders weten natuurlijk allemaal dat daar geen bliksem van terecht gaat komen, maar de variaties van dat falen zijn reuze geestig om te belichten.


Het begint al met de taalbarrière. En dan heb ik het niet over Turks of Arabisch, maar gewoon Nederlands en het Ikhebgeenzininjouwkindschooltaal. 


"Ik wil mijn dochter hier graag aanmelden. Ze heeft Ass en ADHD."
"Dan kunt u haar beter niet aanmelden."
"Maar ik wilde haar wel graag aanmelden, want haar broertje zit hier ook en het is maar vijf minuten fietsen."
"U kunt haar echt beter niet aanmelden. Weet u, we hebben hier ervaring mee. Uw dochter wordt hier heus niet gelukkig."


In de meeste gevallen zal het gesprek op de volgende wijze verder gaan:
"O, maar wat moet ik dan doen?"
"U kunt het op een andere school proberen."
"O, dank u wel. Goedemiddag."
"Ja dag hoor."
Als moeder is vertrokken maakt de schooldirecteur een rondedansje want hij heeft er weer eentje buiten de deur weten te houden. Het kind is namelijk niet aangemeld en dus is er ook geen Zorgplicht met een hoofdletter. Lekker niet.


Er zijn mensen die denken dat het zo zal gaan:
"Ik wil mijn dochter hier graag aanmelden. Ze heeft Ass en ADHD."
"Dan kunt u haar beter niet aanmelden."
"Maar ik wilde haar wel graag aanmelden, want haar broertje zit hier ook en het is maar vijf minuten fietsen."
"U kunt haar echt beter niet aanmelden. Weet u, we hebben hier ervaring mee. Uw dochter wordt hier heus niet gelukkig."
"Nou moet u potverkoffie ophouden. Ik meld haar aan en daarmee basta. U heeft vanaf nu een Zorgplicht met een hoofdletter dus ga maar uitleggen waarom u vindt dat u mijn kind niet op uw school wilt hebben."


De mensen die denken dat het zo zal gaan moeten hun bovenkamer laten nakijken. Maar goed stel je voor...
Een beetje slimme schooldirecteur heeft dan overigens nog steeds een vluchtroute:


"Ehh, tja als u zo begint."
"Ja zo begin ik ja, er is een nieuwe wet hoor. Is u dat al opgevallen?"
"O nou ehh weet u. We zitten vol. Ja, alle plaatsen bezet. Jammer he?"


Als een school vol zit vervalt de Zorgplicht met een hoofdletter. Is het niet geniaal? Ik heb de helpdesk Passend Onderwijs van het ministerie om uitleg gevraagd. En hier ligt de uitdaging voor ondernemend Nederland:


De helpdesk zegt er namelijk het volgende over:
"Bij aanmelding van een leerling hoeft dan niet aan de zorgplicht te worden voldaan. U moet daarbij wel opletten dat direct bij aanmelding de maximumcapaciteit is bereikt (en niet gedurende de zes weken onderzoek naar de zorgvraag, terwijl ondertussen andere leerlingen wel worden aangenomen)."

De schooldetective. Het wordt een geheel nieuwe professie. Ik zou er zelf wel mee willen beginnen. Je vermomt jezelf als conciërge in een stofjas en dan werk je je al prullenbakken legend richting het kantoor van de leerlingenadministratie. Daar pap je dan aan met de mevrouw van de inlogcodes. Uit Mission Impossible weet ik dat laxeermiddel het meest effectief is. Kluister de nijvere administratrice een ochtend aan de wc, breek in op haar computer, tel de nieuwe aanmeldingen en vergeet niet er een kopie van te maken op de meegebrachte usb-stick.

Kijk, dan komt moeder goed beslagen ten ijs.
Om op hetzelfde punt te beginnen:
"Ehh, tja als u zo begint."
"Ja zo begin ik ja, er is een nieuwe wet hoor. Is u dat al opgevallen?"
"O nou ehh weet u. We zitten vol. Ja, alle plaatsen bezet. Jammer he?"
"O ja? Nou mijnheer de schooldirecteur, ik heb hier de aanmeldingen van uw school op een stick. U zit helemaal niet vol! U belazert de kluit."
"O hemel, nu heeft u mij echt klem hoor."
"Haha! Dat dacht ik. Gaan we nu zaken doen? Ik dacht het wel hè?"


Ik zie het weer helemaal zitten. Binnenkort zit echt geen enkel kind meer thuis!